Formularz Zarejestruj się
Baza wiedzy
05.04.2016

Choroby dziąseł i przyzębia

Choroby tkanek otaczających zęby dzielimy na choroby dziąseł i choroby przyzębia. Choroby dziąseł nie zawsze prowadzą do choroby przyzębia, ale stanowią jej spore ryzyko.

Przyczyną zapalenia dziąseł jest najczęściej płytka nazębna zalegająca wzdłuż linii dziąseł, przy szyjkach zębowych. Płytka nazębna jest zbiorowiskiem ogromnej liczby bakterii, które doprowadzają do obrzęku dziąseł, zaczerwienienia oraz bólu i krwawienia przy szczotkowaniu. U osób palących objawy te mogą być ledwo zauważalne, gdyż toksyny zawarte w dymie papierosowym oraz podwyższona temperatura w ustach podczas palenia, zmniejszają ukrwienie i upośledzają system odpornościowy, co z jednej strony maskuje a z drugiej powoduje szybsze postępowanie procesu zapalnego. Choroba na tym etapie jest w 100% odwracalna i po profesjonalnym oczyszczaniu zębów z płytki nazębnej oraz zmianie nawyków higienizacyjnych dziąsło przybiera stan wyjściowy.

Zdrowe dziąsła nigdy nie krwawią !

Zapalenie dziąseł mogą powodować również choroby krwi, leki oraz mogą być związane z układem hormonalnym (np. ciąża, miesiączka, pokwitanie, co wiąże się z burzą hormonalną w tym okresie). Przyczyną mogą być również infekcje i urazy.

Zapalenie dziąseł może, ale nie musi prowadzić do zapalenia przyzębia. Do powstania choroby przyzębia przyczynia się także kamień nazębny, który gromadząc się pod- i nad dziąsłem uciska je, utrudnia oczyszczanie i jest źródłem bakterii.
Do przyczyn chorób przyzębia zalicza się również: nieprawidłowe, nawisające wypełnienia i uzupełnienia protetyczne, czynnik dziedziczny i choroby genetyczne.
Na przebieg choroby wpływ mają także palenie tytoniu, nadmierne spożycie alkoholu, zaburzenia wydzielania śliny, stres, cukrzyca i inne choroby ogólnoustrojowe, złe odżywianie, braki witamin.

Zapalenie przyzębia diagnozuje się oceniając zdjęcie RTG oraz głębokość szczeliny między zębem a dziąsłem - kieszonkę przyzębną.
Bakterie doprowadzając do pogłębiania tej szczeliny powodują też utratę kości. To dlatego choroby przyzębia często doprowadzają do ruchomości i utraty zębów. Obecnie choroby przyzębia są główną przyczyną utraty zębów.
Zapalenie przyzębia dzieli się na lekkie, umiarkowane i ciężkie, co określa stopień głębokości kieszonek i ilość zniszczonej kości, oraz na miejscowe i uogólnione, w zależności od tego ilu zębów dotyczy. Istnieje również podział na ostre i przewlekłe określający szybkość procesu oraz obecność konkretnej flory bakteryjnej.

Przy zapaleniu przyzębia krwawienie pojawia się rzadziej niż przy zapaleniu dziąseł, i tak samo jak przy zapaleniu dziąseł, palenie może zmniejszać objawy i przyspieszać cały proces zapalny. W miarę pogłębiania się kieszonek przyzębnych i zaniku kości, dziąsła wędrują ku wierzchołkowi korzenia - objaw ten nazywamy potocznie paradontozą. Z głębokich kieszonek przyzębnych może wydobywać się ropna wydzielina.
Bardzo głębokie kieszonki przyzębne, sięgające wierzchołka korzenia, mogą doprowadzić do zakażenia miazgi, co zależnie od stanu kości będzie wymagać leczenia kanałowego albo usunięcia zęba.

Leczenie chorób przyzębia jest trudne i długotrwałe. Po wywiadzie, badaniu i ocenie zdjęcia RTG, przeprowadza się usuwanie kamienia (skaling) nad- i poddziąsłowego, koryguje się nawisające wypełnienia oraz, jeśli to konieczne, unieruchamia zęby - jest to tzw. faza przyczynowa leczenia. Potrzeba na to od jednej, do trzech (najczęściej) wizyt. Faza ta ma celu usunąć jak największą ilość bakterii z kieszonek przyzębnych.
Przy płytkich kieszonkach i z dobrą współpracą pacjenta można już na tym etapie uzyskać dobre efekty.

W zależności od wyników leczenia, po 4-6 tygodniowej przerwie, przechodzi się w fazę korekcyjną lub fazę podtrzymującą.
Faza podtrzymująca polega na regularnych (1-4 w roku) kontrolach, podczas których bada się stan przyzębia, ocenia sumienność zabiegów higienicznych wykonywanych przez pacjenta oraz wykonuje się zabiegi dodatkowe. Celem tego etapu jest utrzymanie stanu przyzębia po aktywnym leczeniu (fazie przyczynowej).
Faza korekcyjna polega na włączeniu leczenia chirurgicznego, jeśli może ono poprawić rokowanie.

Leczenie chorób przyzębia to walka o utrzymanie zębów. Bardzo ważna jest więc motywacja, ponieważ każdy leczony paradontologicznie pacjent musi mieć świadomość, że cierpi na chorobę przewlekłą i tylko dzięki systematycznym wizytom i perfekcyjnej higienie możliwe jest jej opanowanie, a tym samym zachowanie własnych zębów.

Regularne kontrole i dbanie o higienę jamy ustnej pozwala na znaczne zmniejszenie ryzyka wystąpienia choroby przyzębia.

 

lek. dent. Michał Marcisz

powrót
Portal http://www.neo-dent.eu/ wykorzystuje pliki cookies, czyli tzw "ciasteczka". W przypadku braku akceptacji korzystania z plików cookies prosimy o opuszczenie strony.
Zamknij